„Gdybym mógł cofnąć czas i spróbować jeszcze raz, moje życie potoczyłoby się inaczej”.

Radek od 7 lat jest sam, pracuje jako agent nieruchomości, po rozwodzie nie umiał ułożyć sobie życia z nikim innym. Po tym długim czasie też dostrzegł ich błędy młodości, bo przecież naprawdę się kochali, to była miłość jakiej można było pozazdrościć, a skończyła się zwyczajne bez dram, bez wrzasków, bez szczerej rozmowy, szybkim rozwodem i rozejściem się. Przytłoczyła ich codzienność, jego brak dostrzegania jej, zwykłych czułych gestów, pogoń za domem, problemy finansowe… miłość zeszła na drugi plan, z myślą, że będzie na nią czas, nadrobią to, niestety Hania nie chciała już czekać odeszła. Od tamtej pory nie mięli ze sobą kontaktu, nie wiedzieli co u siebie, aż nagle wsiedli do tego samego pociągu i przypadkiem usiedli naprzeciwko siebie! Szok, stwarzanie porów i znów rozejście się w swoją stronę, jednak tym razem nie będzie im łatwo wymazać spotkania po latach. Wracają wspomnienia, uczucia które okażą się mimo upływu czasu dalej być na dnie serca… Czy prawdziwa miłość nie mija faktycznie nigdy? Nie wchodzi się dwa razy do tej samej wody… a co jeśli serce zapragnie mimo wszystko chociaż spróbować!

„Miłość, taka prawdziwa, płynąca z serca, nie z rozumu, jest zjawiskiem naturalnym”.

Oskar jest studentem, ledwo wiąże koniec z końcem ze względu na chorobę mamy. Jest bystry i ambitny, stara się układać ich życie we dwoje z wszystkich sił, lecz jak długo starczy mu ich?! Nigdy nie miał dziewczyny, bo nie miał na nie czasu, bo żadna nie wzbudziła na nim aż takiego zainteresowania do czasu… Oliwia wpada na niego w pociągu, przy mocnym hamowaniu, od razu między tą dwójką dzieje się chemia. Niestety on bojąc się mówić prawdę o ciężkim losie jaki wiedzie, kłamie, aby zdobyć jakieś szanse u uroczej kobiety. Co stanie się gdy pozna prawdę? Jeden pociąg, dwie pary i to samo pragnienie miłości… czy uda się mimo wielu trudności losu być im szczęśliwym?!

„Być może siła, którą nabył w dzieciństwie, kiedyś go do czegoś pięknego doprowadzi”.

Każde spotkanie z piórem autorki to kolejna dobra powieść obyczajowa, Krystyna nigdy nie zawodzi. I tym razem dostajemy mądrą opowieść w której bez względu na wiek możemy odnaleźć cząstkę siebie i swoich bliskich. Autorka dobrze przedstawia emocje bohaterów, ich kreacja sprawia, że są tak realni w odbiorze. Ich czyny, myśli, wnioski są naprawdę bardzo prawdziwe, nie ma tutaj naciąganych emocji, dram, tylko prawdziwe życie, które raz unosi nas ku chmurom, a raz sprawia, że spadamy zbyt nisko. Podobał mi się zabieg połączenia dwóch pokoleń i ukazania z ich perspektywy miłości i trudności życia codziennego. Poruszanych jest tutaj też sporo ważnych tematów, jak niepełnosprawność, rozwody, brak konwersacji w związkach, macierzyństwo, wykorzystywanie oraz wiele więcej. Ta książka naprawdę uczy przy okazji opowiadania nam fascynującej historii 4 ludzi, którzy spotykają się przypadkiem w pociągu, a ta spotkanie zwiąże ich ze sobą na długo… Czy po latach Radek i Hania będą umieli spojrzeć na przeszłość z innej perspektyw? Czy  Oliwia i Oskar zrozumieją co w życiu jest najważniejsze?

„Czuł się jak żeglarz, który po tysiącach mil morskich wreszcie dotarł do bezpiecznego portu”.

Jeśli lubicie ciepłe i bardzo życiowe powieści obyczajowe, to musicie poznać tę nowość. Zapewniam, że dostracza dobrej dawki emocji i przemyśleń.  Idealna pozycja na jesienne wieczory!

„Zrozumiała, że czasem wystarczy jeden głupi błąd, chwila nieuwagi, żeby całe życie mogło się zawalić”.

Współpraca reklamowa wydawnictwo Luna

8/10